اجتماعیات

سلام

بالاخره اجبار همیشه هم بد نیست، بعضی وقتا آدما باید در عین آزادی خودشون رو مجبور کنند به انجام دادن یه کارهایی تا بتونند از دل سختی ها و زحمت های اون کار وجود خودشون رو بتراشند، اگر اجبار نکنیم این بازیهای نفس آدمی آدمی رو مدام به راحت طلبی و راحت بودن میکشونه، اینا رو گفتم تا از یه تصمیم بگم، تصمیم گرفته ام نویسندگی رو خیلی جدی تر از قبل پیگیری کنم، برا همین ی اجباری برا خودم تعریف کردم که مدام بنویسم و در این صفحه بگذارم تا شاید ذهنم متمرکزتر بتونه موضوعات رو پیگیری کنه هر چند با گوشی نوشتن کار سختیه، اما تلاش خواهم کرد نهایت تلاش را خواهم کرد تا روزی بدون نوشتن نگذرد، اگر روزی بدون نوشتن گذشت خودم را جریمه کنم و جریمه آن هم ورزش صبحگاهی خواهد بود یعنی روزی که ننوشتم فردای آن روز صبح زود برم و نیم ساعتی رو تو پارک کنار خونه ورزش کنم.

تا یار کرا خواند و میلش به که باشد.