خانواده به عنوان اصلی ترین و ریشه دارترین نهاد از دیرباز بیشترین سهم از مراودات در بین اعضا یک خانواده را از آن خود کرده است. هرچند میزان و سطح رفت و آمدها از خانواده ای به خانواده دیگر متفاوت است اما به هر حال نمی توان منکر این نقش بسیار کلیدی خانواده در میزان اجتماعی پذیری افراد شد. 

خانواده ها همیشه به واسطه ی حضور پدر و مادر و پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها به عنوان جمع کننده و حلقه ی وصل همه ی اعضای خانواده  می توانسته است نقش خود را به خوبی ایفا نماید.  ولی زمانی که به هر دلیل پدر و یا مادری و یا پدر بزرگ و مادر بزرگی این نقش کلیدی خود را به خوبی انجام ندهد این نقش کلیدی دچار خدشه می شود و جمع خانوادگی همیشه پراکنده می ماند و نقش های اجتماعی برای فرزندان این خانواده به خوبی تحقق نمی پذیرد. اما زمانی که این نقش ها در خانواده ای به خوبی انجام شود می تواند اجتماعی پذیری بسیار بالایی را برای افراد یک خانواده محقق نماید. 

در خانواده ام سال های سال به دلیل نقش بزرگی که پدرم داشته اشت این نقش محوری بسیار پررنگ و قابل اتکا بوده است. عموها و عمه ها و برادران و خواهران حساب ویژه ای را برای نقش پدری قائل بودند و او هم به خوبی ایفای نقش می کرد از یک جایی به بعد این نقش دچار خدشه میشود.

ادامه دارد.