سالهایی است شاید ۱۵ یا ۲۰ سال پیش بود که وقتی چند روز قبل از نیمه ی شعبان داشتم اعمال شب نیمه ی شعبان را از روی مفاتیح الجنان جناب شیخ عباس قمی نگاه می کردم چشمم به احیا و عظمت احیا شب نیمه شعبان افتاد با خودم فکر کردم چقدر خوب میشه اگر ما بتونیم زمینه ی برپایی این مراسم‌رو بگیرم . آن سال ها همه ی مساجد در شب نیمه شعبان مراسم جشن می گرفتند و با چند تا برنامه سر و ته نیمه شعبان رو هم می آوردند و‌می رفتند خونه، انگار نه انگار که قرارداست چهدشود؟ و ما می خواهیم چه کنیم؟ چه گلی به‌ سر خودمون کنیم. نیمه شعبان اومد خوب؟ بعدش؟ چه میشه؟ تو چی میشی؟ تو میشی اونی که باید بشی؟ اصلا میدونی چی باید بشی؟ چکار باید کنی؟ اینها همه تو ذهنم بود و یک مراسم روتین شعر و سرود و‌نمایش و پذیرایی قانعم نمی کرد. این شد که با بچه های مسجد صحبت کردم و ایده احیا نیمه شعبان پذیرفته شد و شروع کردیم محتوی چیدن برا آن شب و برنامه ریزهای لازم برای انجام مراسم احیا نیمه شعبان، از آن سال بیش از ۲۰ سال گذشته است و ما ۲۰ احیا داشته ایم و شاید سال گذشته به دلیل کرونا اولین سالی بود که در طی این سال ها لغو شد اما در دیگر سال ها بی وقفه انجام شده است. و خیلی دوست داشتم در این ساعت ها در جمع دوستان و عاشقان حضرت صاحب در مسجد صاحب الزمان می بودم. اما نه ماشین داشتم و نه حالم خوب بود.

خدا را شاکرم که با همه ی بدحالیم توانی داد تا بیدار بمانم و اعمالی را بجا آورم، باشد که دل مرده مان احیا مجددی شود و بشود آنکه و آنچه باید باشد. 

امید دارم خدا بر سر بشربت منتی نهد و ظهور ان یگانه منجی را زودتر از زود مهیا کند و از طرفی دیگر مردم جهان به ظرفیتی برسند که نپذیرفتن هایشان بیشتر از پذیرفتن هایشان ما را به ظهور نزدیک کند.

نپذیرفتن باطل

نپذیرفتن ستم

نپذیرفتن بردگی و ذلت

نپذیرفتن طاغوت ها و بت ها

و این انتظار است که ما را به صاحب العصر و الزمان خواهد رسانید .

پینوشت: امشب ۹ فروردین ۱۴۰۰ و در سالروز تولد محمد حسین بهانه ای شد تا بخاطر این تقارن جشن کوچک خانگی بگیرم که زهرا زحمت کشید و‌کیکی مهیا کرد و کت و شلواری که دیروز برا کادوی تولدش گرفته بودم به محمد حسین دادیم. کلی ذوق زده شد امید که به حق این شب عزیز خدا عاقبت بخیرش کند .